krater metanowy

Choć tegoroczne lato zdaje się temu przeczyć, globalne ocieplenie nadal postępuje. I to w zatrważającym tempie. Doskonale widać to chociażby w obszarach arktycznych, gdzie z roku na rok jest coraz mniej lodu. Globalne ocieplenie ma również zaskakujące i jednocześnie niepokojące skutki. Jednym z nich jest tzw. krater metanowy.

Nietypowe zjawisko zostało odkryte pod koniec sierpnia na Półwyspie Jamalskim. Natrafiła na niego, całkowicie przypadkiem, lokalna ekipa telewizyjna, która wynajęła śmigłowiec dla potrzeb materiału do jednego z programów informacyjnych. Nagranie krateru trafiło do rosyjskich, a później międzynarodowych mediów.

Przybyli na miejsce eksperci ocenili, że twór ma około 50 metrów głębokości i średnicy około 20. Co więcej, nie powstał w skutek upadku meteorytu, jak niektórzy mogą sądzić. Stworzył go bardzo niepokojący proces, który ma od pewnego czasu miejsce głównie na Syberii. Doszło tam bowiem do uwolnienia się jednego z najsilniejszych gazów cieplarnianych pochodzenia naturalnego. Sam otwór to nic innego, jak krater metanowy!

Krater metanowy na Półwyspie Jamalskim!

To nie pierwsze tego typu znalezisko na Syberii. Tylko na Jamalu od 2014 roku udokumentowano przynajmniej cztery takie formacje. Na całej Syberii jest ich dziesiątki, być może setki. Powstają w skutek uwalniania się, lub wręcz eksplozji metanu, uwięzionego w wiecznej zmarzlinie. Z powodu coraz wyższych temperatur, zmarzlina topnieje, uwalniając metan. Ten z kolei jest jednym z najbardziej skutecznych gazów cieplarnianych, przez co globalna temperatura jeszcze bardziej rośnie. Koło zamyka się.

Skutki topnienia syberyjskiej zmarzliny to nie tylko kratery metanowe, ale również zapadająca się ziemia. Stojące na niej budynki zaczynają się zawalać, a w wielu miejscach powstały kotliny. Największa tego typu znana formacja to szeroki na około kilometr i długi na dwa kilometry krater Batagaika niedaleko syberyjskiego miasta Batagaj. Powiększa się on w tempie 20-30 metrów rocznie, wraz z dalszym rozmarzaniem zmarzliny. Jednak kratery i zapadliska metanowe nie występują tylko na Syberii, gdzie znaleźć je można na około 65% obszaru regionu. Aż 80% Alaski jest w obszarem ich występowania. Kratery metanowe można znaleźć także w Kanadzie.

Zdjęcie ilustracyjne: Rossija 1/The Siberian Times
Treści zawarte na stronie podlegają prawu autorskiemu. Ponowne wykorzystanie tekstów, grafik, filmów, czy pozostałych komponentów strony w całości, bądź we fragmentach bez podania źródła, lub pisemnej zgody redakcji jest kradzieżą i będzie podstawą do wszczęcia postępowania karnego.

Robert Marcinowicz

Blogger lotniczy, koordynator operacji lotniczych w Porcie Lotniczym Gdańsk, meteorolog z zamiłowania. Autor tekstów o tematyce meteorologicznej, astronomicznej, transportu kosmicznego, klimatologicznej, geologicznej i lotniczej. Synoptyk i nowcaster Sieci Obserwatorów Burz

Dodaj komentarz

© 2021 INCUS Group